Rušenje na Slaviji nastavak divljačkog investitorskog urbanizma

Rušenje zgrada između trga Slavija i parka Manjež deo je politike investitorskog urbanizma koja ceo Beograd pretvara u poligon za zaradu, bez ikakve brige o građanima koji u njemu treba da žive. Ovo se sprovodi po već oprobanoj šemi za zaobilaženje očuvanja kulturno-istorijskog nasleđa koju je naprednjački režim usavršio rušeći vredne istorijske objekte na Vračaru i Dorćolu.

Umesto da uloži dodatni napor da se ovaj deo grada zaštiti, u decembru 2020. godine Zavod za zaštitu spomenika Grada Beograda nije produžio zaštitu ovom bloku zgrada koji je do tada uživao u okviru celine „Zapadni Vračar“. Nakon toga, vladajuća većina koju čine SNS i SPS u Skupštini Grada Beograda usvojila je u februaru 2022. godine plan koji je omogućio ovu devastaciju. Ovim odlukama naš grad ostaje bez nekoliko zgrada starih skoro ceo jedan vek, dok zgrada stare Gradske štedionice na uglu ulica Svetozara Markovića i Kralja Milana datira čak iz 19. veka

Pored zanemarivanja istorijskog nasleđa Beograda, jako je problematično šta zamenjuje ove zgrade. Projektom „King’s Circle Residences“ planira se izgradnja kompleksa sa više od 200 stanova uz prateći komercijalno-poslovni sadržaj. Investitoru je zagarantovana zarada, a Beograđani i Beograđanke dobijaju još jedan zatvoreni kompleks u kojem ne mogu da priušte stan ni za dva života, koji im uz to ne pruža nijednu od javnih usluga koje im nedostaju (vrtići, škole, ambulante, biblioteke, mesne zajednice).

Sprovođenjem politike investitorskog urbanizma dolazimo do prekomerne neplanske gradnje fokusirane samo na zaradu investitora, koja nepovratno uništava mnoge istorijske delove Beograda, ali i ostalih gradova Srbije, ali i prirodne lepote poput Zlatibora, Kopaonka, Divčibara, Tare, Srebrnog jezera i drugih.

Umesto toga, Zeleno-levi front / Ne davimo Beograd se zalaže za izgradnju naselja koju će pratiti odgovarajuća infrastruktura, naselja sa dovoljno zelenila koje umanjuje posledice udara toplotnih talasa i omogućava kišnici da otiče, sa stanovima koje građani i građanke mogu da priušte, gde deca imaju gde da se igraju, idu u vrtić, školu, biblioteku. Stvaranje zajednica koje njihovim stanovnicima nisu samo mesta za prenoćište već im pružaju sve neophodne javne usluge za kvalitetan život, kao i mesta okupljanja, upoznavanja i saradnje.